Iedereen heeft er wel van gehoord; de crisis in Venezuela. We zien op tv lange wachtrijen voor supermarkten, uitgehongerde mensen grabbelend in vuilnisbakken op zoek naar restjes eten, en vele andere vreselijke humanitaire omstandigheden, maar hoe is de crisis ontstaan, en wat heeft dit allemaal voor Aruba te betekenen?

door Orin van Weersch
V5, Colegio Arubano

Om te begrijpen hoe de crisis in Venezuela is ontstaan, moeten we eerst kijken hoe de economie van Venezuela in elkaar zit. In het kort, de economie van Venezuela is sterk afhankelijk van hun petroleumproductie. In de wereld zijn er veel landen die afhankelijk zijn van olie, maar Venezuela is een enorme uitzondering met hoe belangrijk de petroleumproductie is voor de economie van het land. De meeste landen die olie produceren, gebruiken de winst van de productie om in andere industrieën te investeren, zoals banken, fabrieken of toerisme. Venezuela heeft dit niet gedaan. Integendeel, het heeft alle winst geherinvesteerd in de petroleumindustrie. Dit ging heel goed, totdat de prijs van olie plotseling sterk daalde. Als je hele economie afhankelijk is van een product, ben je sterk afhankelijk van de prijsschommelingen van dit product. Dus als de prijs daalt, zal je economie ook zwakker worden.

Dit proces begon tijdens het regime van Hugo Chávez, en ging door tijdens het regime van Nicolás Maduro. De Venezolaanse economie werd steeds zwakker, en de Venezolaanse Bolivar werd daardoor steeds minder waard. De prijs van een product in de supermarkt kon in een dag verdubbelen! De laatste speculatie van de gemiddelde inflatie in Venezuela is 1,6 miljoen procent, vergelijkbaar met de inflatie van de Duitse mark na de eerste wereldoorlog. Bij een wisselbank krijg je voor 1 dollar 100,1 miljoen Venezolaanse Bolivar, en op de Venezolaanse zwarte markt veel meer. Dit heeft natuurlijk hele erge effecten op de bevolking van Venezuela.

De economische crisis heeft in Venezuela voor veel onrust gezorgd, zeker na de tweede verkiezingen die Nicolás Maduro (volgens de VN en vele westerse landen onder andere Nederland) op een ongeldige manier gewonnen had. Sindsdien zijn er bijna wekelijks protesten in Venezuela, die alleen maar groter werden nadat de president van het Venezolaanse parlement Juan Guaidó tot tijdelijke president van de republiek verklaard werd.

De uitkomst van dit conflict is nog onduidelijk, maar de effecten op andere landen zijn al te zien. Tot nu toe hebben al 3 miljoen Venezolanen het land verlaten, wat 10 procent van de bevolking is. De meeste mensen vertrekken uit Venezuela door naar de Colombiaanse grens te lopen, wat tegenwoordig heel gevaarlijk is omdat de Venezolaanse nationale garde je daarvoor gevangen kan zetten. De meeste Venezolaanse vluchtelingen komen terecht in andere Zuid-Amerikaanse landen, zoals Colombia, Peru of Ecuador. Sommige vluchtelingen proberen zelfs over zee naar Aruba, Bonaire of Curaçao te vluchten, waarbij veel mensen verdrinken. Wat kunnen wij als eilanden hiermee doen?

Ten eerste moet besloten worden hoeveel vluchtelingen we mogelijk op kunnen nemen. De politieke partijen verschillen in de hoeveelheid vluchtelingen die we op zouden kunnen nemen, maar rond 500 lijkt volgens de meeste politici het ideale aantal. Het probleem is dat er mogelijk duizenden Venezolanen op het eiland zijn, voor wie de toekomst onduidelijk is. Mogelijke oplossing is ze naar andere eilanden in het koninkrijk sturen, of zelfs naar Nederland, maar uiteindelijk zullen we wel mensen moeten helpen. Hoe we dit doen, ligt aan ons.